Uygur ve Arap alfabesiyle ilgili aşağıdakilerden hangisi yanlıştır?A.Runik yazıyla benzerlik göstermektedir.B.Kutadgu Bilig’in Uygur alfabesiyle yazılmış nüshaları vardır.C.Kutadgu Bilig’in Arap alfabesiyle yazılmış nüshaları vardır.D.Atabetü’l-Hakâyık’ın Arap harfleriyle yazılmış nüshaları vardır.

Uygur alfabesiyle ilgili aşağıda verilen bilgilerden hangisi yanlıştır?A.Türkler bu alfabeyi Göktürk alfabesinden sonra kullanmışlardır.B.Türkler bu alfabeyi Arap alfabesinden önce kullanmışlardır.C.Uygurlar, geliştirdikleri bu alfabeyi matbaa tekniğine de uygulamışlardır.D.Kutadgu Bilig’in Uygur alfabesiyle yazılmış nüshaları bulunmamaktadır.

1. Vücudun ağırlık merkezi ve denge ile ilgili hangisi söylenemez? (ÖÇ-5) a. Quadripedal dönemden bipedal döneme geçerken ağırlık merkezi yukarı çıkar. b. Destek yüzeyinin genişliği azaldıkça dengeyi sağlamak kolaylaşır. c. Quadripedal pozisyonda denge sağlamak daha kolaydır. d. Yürüyüşte vücut ağırlığına karşı gelen yer reaksiyon kuvveti eşit ve zit yönlü olduğu için denge sağlanır. e. Ağırlık merkezinin destek yüzeyine yakın olması denge sağlanmasını kolaylaştırır.

Aşağıda ünlem işaretinin kullanıldığı yerlerle ilgili verilen bilgilerden hangisi yanlıştır?A.Sevinç ve coşku yansıtan cümlelerin sonuna konur.B.Heyecan ve korku duyguları bildiren cümle ve kelimelerin sonuna konur.C.Bir söze ciddiyet katmak için ayraç içinde ünlem işareti konur.D.Hitap ve ikaz (uyarı) cümlelerinden sonra konur.

Aşağıdaki anlatım bozukluklarından hangisi iki olumsuz ekin bir arada kullanılmasından kaynaklanmıştır?A.Anlamazlıktan gelmek, sitem edenlere en güzel cevaptır.B.Karşısında iken bile onu görmemezlikten gelirdi.C.Beni duymayan arkadaşlar lütfen ellerini kaldırsın.D.Annesinin verdiği cevabı duymazlıktan gelemedi

Kelâm, Bütünüyle Haysiyettir İlk kitap: hafıza. Şaman veya rahip, yazının icadından sonra da imtiyazlarını titizce korur, fetihlerini uzun zaman yazıya dökmez, nesilden nesile sözle aktarır; sözle, yani nazımla. Sırlar, harflere tevdi edildiği zaman bile sokağın dili kullanılmaz. İlâhiler manzum, büyüler manzum, destanlar manzum. Şairler yoğurmuş dili, düşünceyi şairler uysallaştırmış. Beşiğinde Tanrıların dilini konuşmuş insan. Nazım en olgun meyvelerini verdikten sonra nesir doğmuş. Hantal, ürkek, acemi bir nesir. Nazım, imkânlarını araştıran düşünce: hatalarını bağışlatmak için mûsikinin yardımına muhtaç; musikinin, yani veznin, kafiyenin. Nazım, ifadenin çocukluğu: sevimli ve serkeş. Nesir, bütün nazımları kucaklayan bir orkestra: girift ve kâmil. Kur’an mensurdur: Yedi Askı* şairlerini secdeye kapandıran bir nesir. Büyük nâzımların çoğu, nesirde de büyüktürler: Namık Kemal* ve Hâşim* gibi. Ama istisnası bol bir kaide bu: hecenin en usta şairi Rıza Tevfik,* nesirlerinde ne kadar derbeder, ne kadar yavan. Genç naşirler, nazmın tehzibinden geçseler şüphesiz ki üslupları daha derli toplu, daha tanınan, daha ölçülü olurdu. Heyhat ki, nazımperdazlığın tiryakilik gibi tehlikeleri de var. Bazen, bütün dikkatini, bütün hünerini nazımda tüketiyor sanatçı; mısra “haysiyet”i oluyor, cümle “haysiyetsizliği. Oysa kelâm bütünüyle haysiyettir. Bugünkü “düz yazı”nın ne edebiyatla münasebeti var, ne haysiyetle: bed, cıvık, yüzsüz. Kelimeler, ibarenin içinde, tımarhaneden fırlayan akıl hastaları gibi koşuyor. Hepsinin sırtında aynı urba, bakışlarında aynı manasızlık. Nesir yok artık. Nazım var mı ki? Yukarıda ki metni tümdengelim ve tümevarım yaklaşımı üzerinden atıflayarak daha sonra aşagıda ki konu başlıkları çerçevesi altında örneklendiriniz. 1- İsimler: 2- Fiiler: 3- Zamanlar: 4- Zamirler: 5- Sıfatlar: 6- Zarflar: 7- Bağlaçlar ve Edatlar: